KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2019/1024 E., 2022/11475 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Ekim 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
Davaya konu ihale nedeniyle ilgili kamu kurumu veya kuruluşu açısından bir zararın oluşmadığı nazara alındığında; sanığa isnat edilen eylemin TCK'nın 6459 sayılı Yasa'nın 12. maddesi ile değişik 235/2-a ve 235/3-b maddelerinde düzenlenen suçu oluşturacağı ve bu suçun söz konusu maddede öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu,
17/02/2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine, "5237 sayılı TCK'nın 68/1-e maddesi gereğince ceza zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu ve bu sürenin en son 17/02/2016 tarihinde dolduğu" gerekçesi ile ceza zamanaşımı süresi esas alınarak düşme kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan "5237 sayılı TCK'nın 68/1-e maddesi gereğince ceza zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu ve bu sürenin en son 17/02/2016 tarihinde dolduğu anlaşıldığından" ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2019/1024, K. 2022/11475, 3 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama