Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2019/1160 K.2019/9204

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle incelemenin sanık ... yönünden duruşmalı, sanık ... yönünden ise duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

31/07/2001-09/11/2004 olan suç tarihlerinin karar başlığında 2000 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki düzenleme nedeniyle sanıkların zimmet suçunun yanında ayrıca TCK'nın 204/2. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçundan da cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeyerek haklarında eksik ceza tayin edilmesi,

suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işledikleri kabul edilen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık ... hakkında kurulan hükümde TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılması sırasında hesap hatası sonucu sonuç hapis cezasının ''13 yıl 1 ay 15 gün" yerine ''12 yıl 13 ay 15 gün" şeklinde eksik tayini hususları aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,

mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına ve 5237 sayılı TCK'nın 55/1. maddesine göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği nazara alınmadan, suçun karşılığı olan değerlerin müsaderesine ve buna bağlı olarak nispi harç ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesi,

Suçu birlikte işleyen sanıkların kendisini vekille temsil ettiren katılan ... yararına hükmolunacak vekalet ücretinden "eşit" olarak sorumlu tutulmaları yerine, her bir sanıktan ayrı ayrı vekalet ücreti alınmasına karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkralarındaki müsadereye, nispi harç ve nispi vekalet ücreti takdirine ilişkin bölümlerin hüküm fıkralarından çıkartılması,

maktu vekalet ücreti takdirine ilişkin kısımların ise "Katılanlar ... ve kooperatif kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 4.360,00'ar TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak katılanlar ... ve kooperatife verilmesine," şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

03/10/2019 tarihinde verilen iş bu karar 09/10/2019 tarihinde Yargıtay C.Savcısı Mehmet Işık olduğu halde sanık ... müdafi Av. ... Tarakçı'nın yüzüne karşı tefhim olundu.