Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2019/2834 K.2019/5138

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa isnat olunan eylemlerin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu, bu suçun suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 202/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/2 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 22 yıl 6 aylık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, son suç tarihi olan 18/07/1996 günü ile inceleme tarihi arasında bu sürenin dolduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Zimmete konu parayı soruşturma başlamadan önce tamamen iade ettiği bildirilen sanığın cezasında 765 sayılı TCK'nın 202/3. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sadece sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29/05/2012 tarih, 2008/15317 Esas ve 2012/5964 Karar sayılı ilamı ile bozulan ve bu itibarla kazanılmış hakka konu teşkil eden 08/04/2008 tarihli ve 2007/313 Esas, 2008/136 Karar sayılı hükümde 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna

.../...

-2-

hükmolunmadığı nazara alınmaksızın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı biçimde sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 219/son maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilmesi,

765 sayılı TCK'nın 202/4. maddesi gereğince, suça konu eylem nedeniyle meydana gelen zararın ilgili kurum lehine ödettirilmesi ve belirtilen miktar üzerinden de nisbi harca hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 202/2. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasının TCK'nın 80. maddesi ile artırılamayacağının gözetilmemesi,

765 sayılı TCK'nın 219/son maddesi ile memuriyetten müebbeden mahrumiyete hükmedildiği halde, ayrıca uygulama yeri olmayan aynı Yasanın 31. maddesinin tatbikine karar verilmesi,