KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2019/4429 E., 2022/10617 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Zimmet, görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat (sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma ve zimmet suçlarından
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05/07/2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasa'nın değişiklik öncesindeki 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca Hazinenin anılan suç bakımından başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı gözetilerek,
tüm sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle bahse konu suçtan kurulan hükümleri temyiz etme ... bulunmadığı anlaşılan Hazinenin vekili aracılığı ile bu suç yönünden vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan ... vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükümlerine,
katılan oda vekilinin sanıklar hakkında her iki suçtan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazları ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde ise;
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2019/4429, K. 2022/10617, 20 Eylül 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama