Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2019/539 K.2022/4750

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihlerinde Çivril ilçesi Savran köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın köy kahvehanesinin kira bedellerini süresinde tahsil etmediği, köye ait 300 adet çatı kiremidi, 43 m2 fayans ve 2465 adet çimentonun nerede kullanıldığını belgeleyemediği, söz konusu malzemelerin sanığın zimmetinde olduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de; faturalarla köy adına alınan malzemelerin nerede kullanıldığının belgelenememesi iddiasıyla ilgili olarak;

sanığın aşamalardaki savunmalarında ve 13/11/2014 havale tarihli dilekçesinde söz konusu malzemelerin köydeki çeşitli kurumların yapımında ve köy işlerinde kullanıldığını, ön inceleme aşamasında düzenlenen bilirkişi raporunun eksik olduğunu beyan etmiş olması ile tanıklar ..., ... ve ...'ın savunmayı destekler nitelikteki beyanları karşısında, gerektiğinde anılan işlerin yapılıp yapılmadığı ve kullanılan malzeme miktarının tespiti için mahallinde alanında uzman bilirkişiler ve varsa beyanlarına başvurulabilecek tanıklar refakate alınarak keşif yapılıp rapor düzenlenmesi,

köy kahvehanesinin kira bedellerinin süresinde tahsil edilmediği iddiasıyla ilgili olarak ise; sanığın tahsilatların ileriki tarihlerde yapıldığı yönündeki savunmasına nazaran, tahsilatların ne zaman yapıldığı ve köy gelir defterine kaydedilip kaydedilmediğinin araştırılmasına müteakip, geç tahsilat yapılıp gelir defterine kaydedilmişse görevi kötüye kullanma, gelir olarak kaydedilmemesi halinde ise zimmet suçunun oluşacağının kabulü gerekeceği de göz önünde bulundurularak,

köyün ilgili yıllara ait tüm defter ve belgelerinin de getirtilmesi sonrasında dosyanın bütün ekleriyle birlikte Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan yeni bir bilirkişi heyetine tevdi ile sanığın zimmetinde köye ait para ya da malzeme bulunup bulunmadığı, var ise suç tarihindeki değerlerinin hesaplanarak zimmet miktarını kesin olarak tespit eder nitelikte ayrıntılı rapor alınmasından sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık müdafin temyizi üzerine Dairemizin 18/03/2013 tarihli, 2012/5253 Esas ve 2013/1979 Karar sayılı ilamı ile bozulan 14/04/2011 tarihli ve 2009/630 Esas, 2011/247 sayılı mahkumiyet Kararında sanığın neticeten 6.750 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve sanık hakkında TCK'nin 53/5. maddesi uygulanmadığı halde, bozmadan sonra kurulan hükümde kazanılmış hakkı gözetilmeyerek, 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nin 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi suretiyle CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nin 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında TCK'nin 53/5. maddesinin uygulanması sırasında aynı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra-bendindeki tüm hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken, memuriyete ilişkin görevleri yapmaktan yasaklanmasına karar verilerek sınırlı uygulama yapılması,