Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2019/9449 K.2020/477

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 257/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kuşadası 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/04/2009 tarihli ve 2009/86 esas, 2009/87 sayılı kararının itiraz edilmeksizin 25/05/2009 tarihinde kesinleşmesini müteakip, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/10. maddesi uyarınca karar verilmek üzere, dosyanın re'sen ele alınmasını takiben,

sanığın denetim süresi içinde işlemiş olduğu suçlara ilişkin kesinleşmemiş kamu davalarının bulunduğundan bahisle, karar verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynen infazına dair Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/01/2017 tarihli ve 2016/1108 esas, 2017/14 sayılı kararına yönelik itiraz hakkında, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin merci Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/04/2017 tarihli ve 2017/249 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre,

1- Kuşadası 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/04/2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/10. maddesi uyarınca karar verilmek üzere, dosyanın re'sen ele alınmasını takiben, sanığın denetim süresi içinde işlemiş olduğu suçlara ilişkin kesinleşmemiş kamu davalarının bulunduğundan bahisle, karar verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynen infazına dair Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/01/2017 tarihli kararının, 5271 sayılı Kanunun 223. maddesi kapsamında bir hüküm olmadığı,

aynı Kanunun 231. maddesine göre davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan, mahkemesince verilmiş "karar verilmesine yer olmadığı" kararının, aksine yasal düzenleme olmadıkça asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna tabi olması gerektiği ilkesi gereğince, itiraza tabi olduğu, söz konusu karara sanık tarafından da itiraz edildiği, bu hâlde sanığın itirazı hakkında bir karar verilmesi gerekirken, anılan kararın itiraza tabi olmadığından bahisle, karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesinde,

2- Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26/03/2015 tarihli ve 2014/35163 esas, 2015/25380 karar sayılı ilamında, "...Yukarıda yer verilen safahat bilgilerine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının olağan yasa yolu sürecinin tamamlanmasından sonra 22.07.2008 tarihinde kesinleştiği belirlenmekte ise de, CMK'nın 231/10. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilebilmesi için, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranılması gerektiği, oysa Nazilli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin kararı incelendiğinde,

sanığın 29.03.2010 tarihinde işlemiş olduğu yaralama suçundan 17.06.2010 tarihinde mahkumiyetine karar verildiği ve kararın 01.10.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemiş olması nedeniyle CMK'nın 231/10. maddesinde belirtilen, “denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi” koşulu gerçekleşmediğinden, kamu davasının düşürülmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırıdır..." şeklinde belirtildiği üzere, UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada sanık hakkında Kuşadası 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/04/2009 tarihli kararı ile hükmedilen denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçlar nedeniyle devam eden kamu davalarının bulunduğu,

söz konusu kamu davaları nedeniyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesini müteakip, mahkumiyet kararlarının kesinleşmesi halinde, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemiş sanık hakkında düşme kararı verilemeyeceği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kuşadası 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/04/2009 tarihli kararının açıklanması gerekeceğinden, bu aşamada sanık hakkında düşme kararı verilemeyeği cihetle,

belirtilen nedenle itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 04/12/2019 gün ve 94660652-105-09-15851-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü: