Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/1535 K.2021/1992

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin lehe olduğu gözetilip, Dairemizin 2018/12773 Esasında kayıtlı ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2016 tarihli, 2015/382 Esas ve 2016/31 Karar sayılı davası ile temyize konu bu dava arasında suç ve sanık yönünden fiili, hukuki bağlantı olduğundan birlikte ele alınarak yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Suç tarihinde Büyükçekmece 1. Noteri olarak görev yapan sanığın, tahsil ettiği katma değer vergisi, damga vergisi, harç ve değerli kağıt bedellerini 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 46. ve 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 119. maddelerinde belirtilen süreler içinde ilgili tahsil dairesine yatırmayarak belli sürelerle uhdesinde tuttuğu kabulüyle zimmet suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda.

22/12/2010 tarihli Adalet Bakanlığının inceleme yapılmasına ilişkin kararı öncesinde sanığın herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet, denetim veya soruşturma olmaksızın kendiliğinden kasadan çekip iade ettiği paradan elde ettiği nemanın kullanma, bu tarihten sonra çekip iade ettiği miktarın ise temellük zimmeti vasfında olduğu nazara alınarak “nema miktarı” da hesaplatılmak suretiyle tespit edilen sonuç zimmet miktarının belirlenmesinden sonra tüm eylemlerin kül halinde zincirleme basit temellük zimmeti suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

UYAP sisteminden yapılan sorgulamada; sanık hakkında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/382 Esas sayılı dosyası kapsamında zimmet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla, mümkünse davaların birleştirilmesi, aksi halde dosyanın onaylı ve okunaklı bir suretinin bu dosya arasına alınması, eylemler arasında suç ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesinti oluşup oluşmadığının ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının saptanması sonrasında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi halinde sanığa verilecek cezada 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra kesinleşen dava dosyasında verilen cezanın bu cezadan mahsubu ile oluşur ise aradaki fark kadar cezaya hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 153. maddesinde noterler hakkında kovuşturma yapılmasının Adalet Bakanlığı tarafından verilecek izne bağlandığı, buna göre soruşturmanın olayın adli makamlara intikali ile başlayacağı hususu nazara alınmadan ve ayrıca hükmün gerekçesinde soruşturma izni verilmesi öncesinde zimmetine geçirdiği miktarı iade ettiği kabul edilen sanık hakkında TCK'nin 248/1. maddesi uygulandığı belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında anılan madde ve fıkra uyarınca sanığın cezasından 2/3 yerine 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle çelişkili ve yanılgılı sonuca varılması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nin 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçu TCK'nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,