Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/324 K.2023/5624

Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/265 Esas, 2015/420 sayılı Kararının katılan vekili ve suçtan zarar gören Hazine vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında başvuru tarihinde katılan sıfatını kazandığı kabul edilmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.06.2015 tarihli ve 2013/36119 Soruşturma, 2015/24295 Esas, 2015/1565 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında zimmet ve özel belgede sahtecilik suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesi ile aynı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları ve hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/265 Esas, 2015/420 sayılı Kararı ile sanıklar haklarında zimmet suçundan beraatlerine, özel belgede sahtecilik suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların zimmet suçunu işledikleri dosya kapsamına göre sabit olduğu halde beraatlerine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklardan ...'nın suç tarihinde ... başkanı, ...'in genel sekreteri, ...'un da genel koordinatörü oldukları, sanık ...'ın da Ankara'da serbest olarak servis taşıma işiyle iştigal ettiği, sanıkların 2011 yılı yaz döneminde sporcu kafilesini Ankara'dan İstanbul'a götürüp orada yarışma ve faaliyet boyunca taşıma işini yapma karşılığında diğer sanık ... ile anlaşarak kurumun zararına olarak zimmet ve zimmet suçunu işlemek amacıyla özel belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece;

sanıklar ..., ... ve ...'un 3289 sayılı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun'un ek 9 uncu maddesine göre oluşturulmuş bağımsız spor federasyonu yöneticisi olup Türkiye Modern Pentatlon Federasyonunun 2006 yılında ilk olarak ana statüsünün yayımlamasından sonra ana statüde değişiklik yapıldığı halde federasyona ait gelirlerin ne şekilde harcanacağına ya da bunların ihale mevzuatına uygun yapılması gerektiğine ilişkin herhangi bir düzenlemenin bulunmadığı,

2014 yılı Şubat ayında federasyon yönetiminin 22/04/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmış ve 73 sayılı karara konu edilmiş bulunan Türkiye Modern Pentatlon Federasyonunun satın alma ve ihale talimatındaki eksiklik nedeniyle çıkarttığı ancak burada da ihale mevzuatı yönüyle bir atfın bulunmadığı, zimmet suçunun oluştuğuna ilişkin dayanak hüküm olmadığı gibi yargılama sırasında dinlenen bilirkişinin açıklaması gereği yargılamaya konu olayla ilgili olarak tahsis edilmiş ödeneğin piyasa gerçekliğine göre tahakkuk işinin yapıldığı,

dolayısıyla olayda zimmet suçunun unsurlarının oluşmadığı nazara alınarak sanıkların atılı zimmet suçundan ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaatine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR