Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/3750 K.2020/14033

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin 03/10/2019 tarihli ve 2019/2841 Esas, 2019/9223 sayılı Tevdi Kararı üzerine sanığa yokluğunda verilen kararın temyiz edilmediği takdirde kesinleşeceği ihtarıyla 02/12/2019 tarihinde tebliği ve hükmün sanık tarafından 03/12/2019 tarihinde temyiz edilmesi karşısında, temyiz isteminin süresinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçların, 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. maddesinde belirtilen tehdit ve aynı Kanunun 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçları olduğu, hükümden önce 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek tehdit suçunun da uzlaştırma kapsamına alındığı,

TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun ise suç tarihinde de uzlaştırma kapsamında olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2. maddesine göre uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilerek, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme de dikkate alınıp, bu suçlar yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçtan mahkum olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,