Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/4778 K.2021/990

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık hakkında ikna suretiyle irtikap suçundan açılan kamu davasında eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabulüyle bu suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığı ve buna ilişkin temyiz dilekçesinin CMK'nın 264. maddesi hükmü de gözetilerek itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde mercince değerlendirilip gerekli kararın verilebileceği gözetilerek incelemenin sanık hakkında zimmet ve sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafin temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık hakkında

zimmet suçundan TCK’nın 247/1-2. madde ve fıkraları gereğince tayin olunan temel ceza üzerinden aynı Kanunun 43/1. maddesi gereğince 2/4 oranında artırım yapıldıktan sonra hapis cezasının 10 yıl 15 ay yerine, 11 yıl 3 ay olarak gösterilmesi sonuca etkili görülmemiş, sanık hakkında söz konusu suçtan hükmedilen netice cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 3 yıl 1 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini ile zimmet suçunu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine,

aynı madde ve fıkranın "d" bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.