Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/4896 K.2023/6645

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.08.2003 tarihli ve 2003/579

Soruşturma, 2003/287 Esas, 2003/58 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında rüşvet verme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 212 nci maddesinin ikinci ve son fıkraları, 219 uncu, 31 inci, 33 üncü ve 40 ıncı maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2004 tarihli ve 2003/93 Esas, 2004/108 sayılı Kararı ile sanık hakkında rüşvet verme suçundan 765 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesi yollamasıyla 213 üncü maddesinin birinci fıkrası, 219 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 219 uncu maddesinin son fıkrası gereğince memuriyetten müebbeden men edilmesine karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2005 tarihli yazısına istinaden 765 sayılı Kanun'un yürürlükten kaldırılması nedeniyle lehe kanun değerlendirmesi yapılması için dosya Mahkemesine tevdi edilmiştir.

4. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2006 tarihli ve 2005/165 Esas, 2006/80 sayılı Kararı ile sanık hakkında rüşvet verme suçundan 765 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesi yollamasıyla 213 üncü maddesinin birinci fıkrası, 219 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 219 uncu maddesinin son fıkrası gereğince memuriyetten müebbeden men edilmesine, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un (647 sayılı Kanun) altıncı maddesi uyarınca hükmolunan cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

5. Kararın, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.07.2009 tarihli, 2007/12804 Esas ve 2009/10008 sayılı Kararı ile hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 562 nci maddesinin birinci fıkrası ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve on dördüncü fıkrasında yer alan soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma şartının kaldırılması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde değerlendirilmesi amacıyla sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına hükmedilmiştir.

6. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemenin 14.10.2009 tarihli ve 2009/73 Esas, 2009/102 sayılı Kararı ile; sanık hakkında rüşvet verme suçundan 765 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesi yollamasıyla 213 üncü maddesinin birinci fıkrası, 219 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 219 uncu maddesinin son fıkrası gereğince memuriyetten müebbeden men edilmesine hükmedilmiş ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları uyarınca hükmün açıklanması geri bırakılmıştır.

7. Sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğinin ihbarı sonrası Mahkemece yapılan yargılama neticesinde açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak temyiz incelemesine konu karar ile; sanık hakkında rüşvet verme suçundan 765 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesi yollamasıyla 213 üncü maddesinin birinci fıkrası, 219 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 219 uncu maddesinin son fıkrası gereğince memuriyetten müebbeden men edilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğu ve Yargıtayca resen nazara alınacak sebeplerle hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinin 06.06.2003 olması sebebiyle bu suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince sanık lehine olan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesi yollamasıyla 213 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu anlaşılmıştır.

2. Suç tarihi olan 06.06.2003 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, durma süreleri eklendiğinde dahi 15 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/22 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği ve dosya kapsamında resen tespit edilen hususlar nazara alındığında, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,