Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/5448 K.2023/5839

Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2014 tarihli ve 2013/85 Esas, 2014/4 sayılı Kararının katılan Hazine vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davalarına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin katılma ve bu suçtan verilen hükümleri temyiz hakkı olmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.05.2013 tarihli ve 2013/1506 Soruşturma, 2013/1866 Esas, 2013/88 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası; ayrıca sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 248 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2014 tarihli ve 2013/85 Esas, 2014/4 sayılı Kararı ile her iki sanık hakkında görevi kötüye kullanma ve ayrıca sanık ... hakkında zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hazine vekili, atılı suçların yasal unsurlarının oluştuğu, mahkûmiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesinin hatalı olduğu ve Yargıtayca resen gözetilecek sebeplerle hükümleri temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihlerinde Trabzon İl Jandarma Komutanlığı, İl Merkez Jandarma Komutanlığında görevli Jandarma Yüzbaşı olan Hüseyin Barış ve Jandarma Üsteğmen olan sanık ...'ın 3213 sayılı Maden Kanunu uyarınca gerekli izin belgesi olan kişi ve şirketlerce ev,

iş yeri yapımı ve benzeri nedenlerle Trabzon İl Merkez Jandarma Komutanlığının sorumluluk sahasındaki arazilerinde bulunan kaya ve taşların patlatılması sırasında gerekli güvenlik tedbirlerinin alınması için emirlerindeki rütbeli ve rütbesiz askerleri görevlendirdikleri ancak yasal dayanağı olmamasına karşın patlatma yapacak olan kişi ve şirketlerden her bir patlatma başına 99,00 Türk Lirası talep ettikleri, toplamda 4.455,00 Türk Lirasının farklı tarihlerde adı geçen şahıs ve şirketler tarafından Trabzon Defterdarlığı Muhasebe Müdürlüğünde sanık ...'ın adına açılan hesaba yatırıldığı,

akabinde bu paraların patlatma işinde görev alan personele dağıtılmak üzere sanık ...'ın Garanti Bankası nezdinde bulunan şahsi hesabına aktarıldığı ancak Hasan'ın hesabına yatırılan paraları görevli personele dağıtması gerekirken dağıtmayarak uhdesinde bulundurduğu iddiasıyla sanık ... hakkında zimmet suçundan kamu davası açılmıştır.

Mahkemece; sanık tarafından görevli personele ilgili şirket ve şahıslar tarafından harcırah ödenmesinin yasal olduğunun düşünülmesi, bu hususta Trabzon Valiliğinden 24.01.2013 tarihli onay yazısı alınması, harcırah parası alınmasının yasal olup olmadığı hususunda tereddüde düşülmesi sonrasında ilgili şirket ve şahıslara harcırah bedellerinin iade edilmesi hususları nazara alınarak, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle sanığın zimmet suçundan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Hazine vekilinin sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2014 tarihli ve 2013/85 Esas, 2014/4 sayılı Kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle, sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan beraat hükmünün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,