Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/5449 K.2021/2315

... Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, CMK'nin 260/1 ve 3628 sayılı Yasa'nın 18. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasına CMK'nin 237/2. maddesi hükmü uyarınca KATILMASINA, Hazinenin sanığa isnat edilen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan doğrudan zarar görmediği, bu itibarla bahse konu suçtan verilen hükmü temyiz hakkının bulunmadığı nazara alınarak,

vekilinin bu suça ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin katılan ... vekili ile sanık müdafin zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Denizli ili ... ilçesi Vakıf köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın, köy yararına cenaze aracı alımı işlemleri sırasında köye ait hurdaların satışından elde edilen 700 TL ile köy camisinde bağış olarak toplanan ve sanığa teslim edilen 1.257 TL tutarındaki parayı zimmetine geçirdiği iddia ve kabul edilen somut olayda; köye ait hurdaların cenaze aracına yapılan masraftan mahsup edilmek üzere tanık olarak dinlenen ...'ye verildiği ve bu kişinin beyanında bahse konu hurdaları satarak borç miktarından mahsup ettiğini ancak ne kadar tutara

sattığını hatırlamadığını beyan etmesi, dosya kapsamında tanık olarak dinlenen cami imamı ...'ın cenaze aracı alım ve onarım işlemleri için 700 TL bağış topladıklarını ve bu parayı sanığa verdiğini ifade etmesi, sanığın savunmasında ise ...'ye ödenen ücret dışında su ısıtıcı için de ayrı para ödendiğini bildirmesi karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılabilmesi için, sanığın tekrar dinlenerek köy cenaze aracına yapılan tüm masrafların ayrı ayrı sorulması, varsa bu harcamalara ilişkin fatura ve belgelerin temin edilmesi,

tanıklar ... ve ...'nün beyanları da dikkate alınarak köy tüzel kişiliğine ait tüm defter ve kayıtlar Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek rapor alınmasından sonra sanığın uhdesinde köye ait para kalıp kalmadığı, kaldıysa bu tutarın kesin olarak hesaplanması sonucu hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; TCK'nin 247/1, 249, 248 ve 62. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılarak TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,

5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez” şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, buna karşılık dava konusu somut olayda suç, bahse konu yasal değişiklikten önce işlendiğinden,

yasal engel oluşturmayacağı gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nin 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle hakim tarafından değerlendirilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu,

bu itibarla sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nin 231/6. maddesinde yer alan objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin "...daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle..." şeklindeki yasal olmayan yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nin 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçu TCK'nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve usulsüz olarak katılmasına karar verilen ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

...