Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/5619 K.2021/2248

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nin 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette zimmet suçundan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 13/01/2014 tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, CMK'nin 237/2 ve 3628 sayılı Yasa'nın 18. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak zimmet suçu yönünden katılma talebinin KABULÜNE, öte yandan resmi belgede sahtecilik suçunun mahiyetine göre doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan,

bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılan Hazinenin bu suça ilişkin hükmü temyiz hakkı bulunmadığı gözetilerek vekilinin bu suçtan kurulan davanın reddine dair hükme ilişkin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan vekilinin sanık hakkında zimmet suçundan kurulan davanın reddine dair hükme yönelik temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

İcra memuru olan sanık hakkında iddianameye konu icra dosyalarında taraflardan tahsil edilen yolluk ücretlerinin haciz işlemlerine şoför olarak iştirak eden şikayetçiye ödenmediği iddia edilerek zimmet suçundan açılan kamu davasında; Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından alınan 29/02/2012 havale tarihli bilirkişi raporunda yolluk kartonlarının incelenmesi neticesinde memur yollukları dışında dosya içerisinde şoför ücretlerinin ödenmesine ilişkin tahsilat veya reddiyat makbuzlarına rastlanmadığının tespiti karşısında, zimmet suçunun oluşup oluşmadığı hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,