Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/5780 K.2023/9777

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.12.2011 tarihli ve 2011/3822 Soruşturma, 2011/2677 Esas, 2011/850 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında nitelikli hırsızlık ve ruhsatsız silah taşıma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı cezalandırılması, nitelikli hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin birinci fıkrası gereği etkin pişmanlık hükmünün uygulanması ayrıca her iki suça ilişkin aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2012 tarihli ve 2012/40 Esas, 2012/366 sayılı Kararı ile sanığın üzerine atılı nitelikli hırsızlık suçuna konu eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen zimmet suçunu oluşturabileceğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Temyiz incelemesine konu karar ile sanığın zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247 ve 248 inci maddelerinin birinci fıkraları, 249 uncu ve 62 nci maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında 53 üncü maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına, verilen hapis cezasının aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 5.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine,

ruhsatsız silah taşıma suçundan ise 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan adli para cezasının aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 500,00 TL olarak belirlenmesine ve hakkında 53 üncü maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına, verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 6.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine,

her iki suça ilişkin hapisten çevrilen adli para cezalarının aynı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 eşit taksitle tahsiline hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç kastının olmadığına, hakkında beraat kararları verilmesi gerekirken mahkumiyet hükümleri kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve temyiz incelemesi sırasında resen nazara alınacak sair nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

1. Sanığın atılı ruhsatsız silah taşıma suçu için 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 31.10.2013 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde ise;

Zimmet suçu için kanunda öngörülen cezanın alt sınırının beş yıl hapis cezası olması karşısında, sanığın sorgusunun mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, istinabe yoluyla alınan savunması ile yetinilmek ve bu şekilde hüküm kurularak 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2013 tarihli ve 2013/153 Esas, 2013/297 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden ruhsatsız silah taşıma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

2. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2013 tarihli ve 2013/153 Esas, 2013/297 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası ve sair yönleri incelenmeyen zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,