Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/6020 K.2021/2321

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılan ...'in sanığa isnat edilen zimmet suçundan doğrudan zarar görmediği, bu itibarla bahse konu suçtan verilen mahkumiyet hükmünü temyiz hakkının bulunmadığı gözetilerek, vekilinin bu suça ilişkin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin sanık müdafin mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın eylemini hileli davranışlarla gerçekleştirdiği ve zimmetin ancak tanık beyanı ile tespit edilebildiğinin anlaşılması karşısında eyleminin nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı nazara alınmadan TCK'nin 247/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun 5237 sayılı Yasa'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 53/5. madde gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken infazda tereddüde yol açacak şekilde diğer bentlerdeki hak ve yetkilerden de yoksunluğa hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı