Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/6121 K.2023/10625

kabulüyle bu suçtan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.11.2011 tarihli ve 2011/93423 Soruşturma, 2011/41578 Esas, 2011/2295 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesi yollamasıyla 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (son) fıkraları uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi, 63 üncü maddesi gereği mahsup hükümlerinin uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2011/425 Esas, 2015/134 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme basit zimmet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3.Bahse konu karara sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının itirazları üzerine İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli ve 2015/1054 Değişik iş sayılı Kararı ile itirazın kabulüne ve İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2011/425 Esas, 2015/134 sayılı Kararının sanık yönünden kaldırılmasına karar verilmiştir.

4.İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/371 Esas, 2016/17 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 248 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 5 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına, 63 üncü maddesi gereği mahsup hükümlerinin uygulanmasına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, bir kısım tanık beyanları ve dosya kapsamına göre sanığın suç işlemediğinin sabit olmasına karşın sanıkla husumeti bulunan tanık beyanının hükme esas alındığı, itiraz merci tarafından sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılmasının gerekçelerinin dışına çıkılarak yeniden yargılama yapılmasının usûl ve yasaya aykırı olduğu, ek savunma hakkı tanınmadan zimmet suçundan mahkumiyet kararı verildiği, yeterli inceleme yapılmadan, soyut gerekçelerle hüküm kurulduğu ve Yargıtayca resen gözetilecek sebeplerle hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddelerinin birinci fıkraları ile 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre Yargıtayın gerekçe üzerinde tutarlılık denetimini yapabilmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonucun, iddianame ve savunma anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın hangi gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunların nitelendirilmesinin yapılması gerekirken, gerekçesiz olarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR