Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/6844 K.2023/3531

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manyas Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2009 tarihli ve 2008/587 Soruşturma, 2009/206 Esas, 2009/106 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanıkların eylemlerinin zimmet suçunu oluşturabileceğinden bahisle Manyas Asliye Ceza Mahkemesince 19.10.2009 tarihinde görevsizlik kararı verilerek dosya ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2011 tarihli ve 2009/248 Esas, 2011/181 sayılı Kararı ile sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraatine karar verilmiştir.

4. Dairemizin 30.11.2015 tarihli ve 2013/14195 Esas, 2015/16798 sayılı Kararı ile sanıklar haklarındaki beraat hükümleri eksik araştırma ve yetersiz gerekçe nedeniyle bozulmuştur.

5. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2017 tarihli ve 2016/21 Esas, 2017/104 sayılı Kararı ile sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kooperatif vekili 21.04.2017 tarihli temyiz dilekçesi ile; mevcut delillerin takdirinde sanıklar lehine yanılgıya düşülerek beraat kararları verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğundan bu kararların bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanıkların yargılama konusu eylemlerinin sübutu halinde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve bu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.07.2010 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2017 tarihli ve 2016/21 Esas, 2017/104 sayılı Kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,