Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/7033 K.2023/9739

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2015 tarihli ve 2015/4389 Soruşturma, 2015/1572 Esas, 2015/73 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 252 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları gereği cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü, 55 inci, 58 inci ve 63 üncü maddelerinin uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2015/134 Esas, 2016/168 sayılı Kararı ile sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 inci ve 54 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadere ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

Sanık hakkında kesin ve inandırıcı deliller bulunmadan mahkumiyet kararı verilmesinin ve lehe hükümlerin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Hazine vekilinin temyiz sebepleri

Sanık hakkında alt sınırdan mahkumiyet hükmü kurulması ve Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi nedenleriyle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Jandarmanın yol kontrolü sırasında sanığın kullandığı araç durdurulduğunda aracın muayenesinin yapılmadığının ve alkollü araç kullandığının tespit edilmesi nedeniyle hakkında ceza makbuzu düzenlendiği sırada sanığın makbuzun alt kısmına 290 TL sıkıştırdığı ve "Bu parayı alın bize ceza yazmayın" şeklinde söylemlerde bulunduğu, bu durumun jandarma görevlileri tarafından tutanağa bağlandığı dava konusu somut olayda sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan iddianame düzenlenmiş, mahkemece yapılan yargılama neticesinde atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Rüşvet suçunun oluşabilmesi için failin görevinin ifasıyla ilgili bir işin yapılması veya yapılmaması hususunda anlaşmanın sağlanması gerektiği, başka bir anlatımla yapılan işin failin görevine giren bir iş olması ve rüşvet sonucu yapılması istenilen belirli eylem ile failin görevi arasında mutlak bir bağın varlığının bulunması durumunda rüşvet suçundan söz edilebileceği nazara alındığında.

19.05.2015 tarihinde Jandarmanın yol kontrolü sırasında sanığın idaresindeki araç durdurulmak istendiğinde önce durmadığı, ikaz üzerine 250-300 metre sonra duran aracın muayenesinin geçtiği, alkollü araç kullandığı, uyarı ve ikaza uymadığı nedenleriyle hakkında işlem yapıldığının, sanığın Jandarma olarak görev yapan şikayetçiye hakkında işlem yapılmaması için idari para cezası tutanağının altına 290 TL para bırakarak menfaat teklifinde bulunduğunun kabul edildiği olayda.

Jandarma personelinin olay günü yol kontrolünde görevli olup olmadığına ilişkin görev belgeleri getirtilip, sanık hakkında idari ve adli yaptırım uygulanıp uygulanmadığının tespit edilmesi sonrasında hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Kabule göre de; Rüşvet teklifine konu paranın, suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrası yerine 54 üncü maddesine göre müsadere kararı verilmesi, Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir" şeklindeki hüküm uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan Hazine lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur

V. KARAR