Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/11631 K.2023/11727

2)Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 18.12.2018 tarihli ve 2017/2172 Esas, 2018/1965 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen kararların kaldırılarak zincirleme tefecilik suçundan ayrı ayrı mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin

birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2017 tarihli ve 2015/201 Esas, 2017/201 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında zincirleme tefecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.

2.Katılan Hazine vekilinin istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2017/2172 Esas, 2018/1965 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılmasına, sanıklar hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 10'ar ay hapis ve 400 gün karşılığı 8.000,00'er Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyizleri; kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamı ve Bölge Adliye Mahkemesinin sübutunu kabul ederek mahkumiyet hükmüne esas aldığı eylemlere göre son suç tarihinin 11.05.2010 olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2017/2172 Esas, 2018/1965 sayılı Kararına yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında zincirleme tefecilik suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,