Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/11663 K.2024/2490

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 21.02.2019 tarihli ve 2018/546 Esas, 2019/46 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2018 tarihli ve 2018/226 Esas, 2018/471 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereği 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2018/546 Esas, 2019/46 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun, atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/546 Esas, 2019/46 sayılı ek Kararı ile sanık müdafiinin vekalet ücretine hükmedilmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 01.03.2019 tarihli dilekçesi ile; 21.02.2019 tarihli ek kararı, beraatine karar verilen sanık yararına vekalet ücretine hükmedilmesi talebiyle temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; "… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder" şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR