Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/11698 K.2022/12518

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14/02/2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, keza 3628 sayılı Kanun'un 18. maddesinde "...varsa diğer ilgili kamu kurum veya kuruluşlarına bildirilir" hükmünün yer aldığı, sanığın kamu görevlisi olmadığı ve hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan dava açıldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ...

Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün katılma hakkı olmadığı anlaşılmakla, vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanık müdafin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 17/06/2009 tarihli ve 2009/5 Esas, 2009/160 sayılı Kararla suçun konusunu oluşturan 60 TL paranın müsaderesine karar verilmiş olması da gözetilerek mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Suç tarihinden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunla TCK'nın 252. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK'nın 252/1, 252/4, 53/1. maddeleri ile değişiklik öncesi yürürlükte bulunan TCK'nın 252/1, 35/2, 53/1. maddeleri arasında lehe yasa karşılaştırılması yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de; mahkemece TCK'nın 35. maddesi uyarınca yapılan indirim oranı dikkate alındığında bu uygulamanın sanık lehine sonuç doğurduğu anlaşıldığından anılan noksanlık bozma nedeni yapılmamıştır.