Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12175 K.2022/13657

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/11/2016 tarihli ve 2013/11-142 Esas, 2016/463 Karar sayılı ilamında açıkladığı üzere; dosyada delil olarak saklanmaya ilişkin kararların, itiraz kanun yoluna tabi bir hakim kararı ya da kanunda açıkça itiraza tabi olduğu belirtilen bir mahkeme kararı değil, Suç Eşyası Yönetmeliğinin 16. maddesine istinaden niteliği itibarıyla müsadere edilemeyen ancak başlı başına delil niteliğinde olup, aynı zamanda suç konusunu oluşturan eşyanın dosyada muhafaza edilmesini sağlamak için verilen bir mahkeme kararı olduğu ve anılan karara karşı başkaca bir kanun yolu öngörülmediği cihetle,

başvurulması gereken kanun yolunun esas hükmün tabi olduğu kanun yolu olduğu, fakat dosya içerisinde karara konu adli emanette kayıtlı bulunan 2 adet 160 Gb ve 1 adet 1000 Gb harddisk ile 1 adet 16 Gb USB diske ne şekilde ve kimden el konulduğu, içeriklerinin neden ibaret olduğu yönünde bilgi veya belge bulunmadığı,

2013/168 sayılı emanet eşya makbuzu üzerinde yazılı nota göre emanetlerin 2011/1570 sayılı soruşturma dosyasında iken 2012/1228 sayılı soruşturma dosyasına aktarıldığının belirtildiği ve ek kararı temyiz eden müdafin vekilliğini yaptığı sanıklardan ... dışındaki sanıklar hakkında atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği nazara alındığında;