KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2021/12177 E., 2025/6146 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/52 Esas, 2019/283 Karar
- Suç
- Rüşvet vermeye teşebbüs
- Hüküm
- Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanık ve müdafii
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
456 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/11. madde ve fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması hâlinde, mahkemenin hükmü açıklayacağı belirtilmiştir.
Öte yandan, kararın kesinleşmesi yoklukta verilenlerin yöntemince tebliğinden, huzurda verilenlerin de usulünce tefhiminden itibaren yasada öngörülen sürede kanun yoluna başvurulmaması ya da başvurulup reddedilmesi durumunda mümkün olacaktır. Bu açıklamalar ışığında, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için öncelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi gerekmektedir.
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşmemiş ise denetim süresi başlamayacak ve sanığın denetim süresi içinde suç işlediğinden de bahsedilemeyecektir.
Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında Van 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda verilen 29.06.2009 tarihli ve 2009/228 Esas, 2009/278 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kararın suçtan zarar gören Hazineye tebliğ edilmeksizin 07.07.2009 tarihinde kesinleştirilmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğine ilişkin ihbarda bulunulması üzerine temyiz incelemesine konu 16.07.2019 tarihli hükmün kurulduğu,
7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 40. maddesi ile yapılan değişiklik öncesindeki 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun 18/2. maddesine göre rüşvet vermeye teşebbüs suçunun zarar göreni olan ve davaya katılma hakkı bulunan Hazinenin 5271 sayılı Kanun'un 231/12. madde ve fıkra hükmü uyarınca Van 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.06.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara itiraz hakkının bulunduğu ancak Hazineye tebliğ edilmediğinden sanık hakkındaki anılan kararın kesinleşmediği ve dava zamanaşımı süresinin durmadığı gözetilerek yapılan incelemede;
Sanığa isnat olunan rüşvet vermeye teşebbüs suçunun, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve zamanaşımı yönünden lehe hükümler içeren 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 213/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 102/3. maddesinde belirtilen 10 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan, Dairemizin 29.01.2009 tarihli ilamı ile bozulan 02.02.2007 tarihli mahkumiyet hükmü ile inceleme konusu hüküm tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği dikkate alınarak kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2021/12177, K. 2025/6146, 7 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama