Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12365 K.2025/7203

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hazinenin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi uyarınca suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu buna karşın Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas,

2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği tüm sanıklar hakkında nitelikli yağma ve sanık ... hakkında ayrıca hakaret suçlarından açılan kamu davalarına 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre doğrudan zarar görmeyen Hazinenin katılma hakkının bulunmadığı ve anılan suçlardan kurulan hükümleri temyiz yetkisinin olmadığı gözetilerek,

vekilinin söz konusu hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin suçtan zarar gören Hazine vekilinin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıkların üzerlerine atılı tefecilik suçunun suç tarihine nazaran lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1. madde ve fıkrasında öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 20.10.2015 tarihli sorgu ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, zamanaşımını kesen başkaca bir sebebin de bulunmadığı anlaşıldığından,