Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12491 K.2024/3082

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1) İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2019 tarihli ve 2019/303 Esas, 2019/543 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1 ve 52/2. maddesi uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur. 2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.10.2020 tarihli ve 2020/235 Esas, 2020/1352 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, suç kastı bulunmadığı halde hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a olan uygulama maddesi ile adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle aynı Kanun'un 52/3 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen hususlar dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR