Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12518 K.2023/7232

B) Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/176 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 27.03.2018 tarihli ve 2018/4255 Soruşturma, 2018/1101 Esas, 2018/126 numaralı İddianameyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

2.Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2018 tarihli ve 2018/103 Esas, 2018/189 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılanmak üzere son soruşturmanın Adana Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3.Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2018 tarihli ve 2018/269 Esas, 2018/464 sayılı Kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.

4.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/176 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın 20.11.2020 havale tarihli temyiz dilekçesi; Adana 3. İş Mahkemesinde görülmekte olan işe iade davasında vekilliğini üstlenen sanık ...'ın 12.07.2010 tarihli celseye mazeret bildirmeksizin gitmeyerek dosyanın işlemden kaldırılmasına, üç ay içinde yenilemeyerek 22.10.2010 tarihinde dosyanın açılmamış sayılmasına sebep olduğu ve Avukatlık Kanununda yer alan meslek kurallarına uymayarak kendisini zarara uğrattığı hususlarına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamına göre suç tarihinin 22.10.2010 olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, durma süreleri eklendiğinde dahi 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/176 sayılı Kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,