Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12981 K.2024/3580

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesine eklenen beşinci fıkra ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2020 tarihli ve 2018/418 Esas, 2020/31 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a madde-fıkra ve bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur. 2) Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2020/1083 Esas, 2021/514 sayılı Kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebi; sanığın Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.04.2014 tarihli karar duruşmasına katılmadığına, icra takibinden katılanı haberdar etmeyerek katılanın zarara uğramasına sebebiyet verdiğine, katılandan baskı yoluyla vekalet ücretini tahsil ettiğine, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III.GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR