Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/13006 K.2023/7176

2)İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 27.01.2021 tarihli ve 2021/137 Esas, 2021/159 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 02.05.2017 tarihli ve 2017/46742 Soruşturma, 2017/15717 Esas, 2017/2104 numaralı İddianameyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

2. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2017 tarihli ve 2017/222 Esas, 2017/215 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılanmak üzere son soruşturmanın ... Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesinde açılmasına karar verilmiştir.

3. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2019/25 Esas, 2020/214 sayılı Kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.

4. Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 27.01.2021 tarihli ve 2021/137 Esas, 2021/159 sayılı Kararı ile istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi; sanığa ilgili mahkemece iki kez harç tamamlama yazısı gönderilmesine rağmen harcın tamamlanmadığına ve müvekkilinin sanık tarafından bu konudan haberdar edildiğine dair belge de sunamadığı için harcın tamamlanmamasıyla ilgili tüm sorumluluğun sanığa ait olduğuna, ayrıca sanığın tazminat davasına dair ilk kararın verildiği 31.10.2002 tarihinden azledildiği 26.10.2011 tarihine kadar hiçbir işlem yapmadığı halde mahkemece, tazminatın faiziyle ödenmesine dair idare mahkemesi kararının bulunduğu ve bu karar nedeniyle müvekkilinin zararının bulunmadığı kabul edilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihlerinde avukat olarak görev yapan sanığın, 02.02.1996 tarihli vekaletname ile vekilliğini üstlendiği katılandan vekalet ücreti ve masraflara mahsuben 1.500 TL aldığı halde, ...

İdare Mahkemesinin 2001/1 esasına kayden takip ettiği tazminat davası sonucunda verilen karar gereğince nisbi karar harcının tamamlattırılmasına dair yazı kendisine farklı tarihlerde iki kez tebliğ edildiği hâlde, tebliğ tarihlerinden yaklaşık 7 yıl sonra nisbi karar harcını tamamlayarak bahse konu kararı temyiz etmek suretiyle müvekkili lehine hükmedilen tazminat miktarının tahsilini geciktirdiği ve temyiz edilen bu karara ilişkin olarak verilen Danıştay 10. Dairesinin 2009/11537 Esas,

2011/2909 sayılı Kararına karşı davalı tarafından başvurulan karar düzeltme talebine yönelik davacı vekili sıfatıyla herhangi bir beyanda bulunmadığından bahisle hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Mahkemece, nisbi karar harcının tamamlanmasına ilişkin olarak suç tarihlerinde yürürlükte olan mevzuata göre harçların yatırılmasından davacının sorumlu olması ile idare mahkemesinin katılan lehine başvuru tarihinden itibaren başlayacak yasal faiziyle tazminat ödenmesine karar verilmesi göz önüne alındığında katılanın gecikme nedeniyle zararının bulunmadığı,

ayrıca karar düzeltme talebine karşı beyanda bulunulmadığı konusuyla ilgili olarak da bu talebin Danıştay tarafından reddedilmesi ve devamında yapılan yargılamanın katılan lehine sonuçlandığı hususları birlikte değerlendirildiğinde katılanın herhangi bir zararının bulunmadığı belirtilerek yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleriyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

Kararın istinaf edilmesi üzerine, istinaf mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine hükmolunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 27.01.2021 tarihli ve 2021/137 Esas, 2021/159 sayılı Kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,