Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/13236 K.2023/6994

2) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2020/193 Esas, 2021/385 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan beraat.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasına göre temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.05.2018 tarihli ve 2018/88325 Soruşturma, 2018/24951 Esas, 2018/15647 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması ve hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2019 tarihli ve 2018/490 Esas, 2019/1000 sayılı Kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 241 inci, 43 üncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2020/193 Esas, 2021/385 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz itirazı; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, inceleme dışı diğer sanıklarla birlikte farklı zamanlarda suçtan zarar gören ...'a faiz karşılığı borç para verip karşılığında teminat olarak bazı araç ve gayrimenkulleri devir almak suretiyle tefecilik suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Duruşmalı inceleme neticesinde; dosyaya yansıyan deliller itibarıyla sanığın, abisi ... ile suçtan zarar gören ...'in aralarında ticari ilişki olması nedeniyle ...'le tanıştığını ve arabaya ihtiyacı olması nedeniyle şikayete konu arabayı satın aldığını ancak araçta arıza çıkması nedeniyle bu arabayı iade ederek kalan borcun karşılığında bahse konu evi satın aldığını ve evle ilgili çok sayıda ipotek bulunduğunun anlaşılması üzerine satın alma nedeniyle oluşan zararının da abisi tarafından karşılandığını beyan etmesi,

dosyada yer alan tanıkların ...'in akrabası olup bu kişilerin beyanlarında dahi sanığın ...'e faiz karşılığında borç verdiğine ilişkin bir ifadenin yer almaması ve ...'in sanık hakkındaki beyanlarının soyut nitelikte kalması ile sanığın inceleme dışı diğer sanıkların faizle borç para verme eylemlerine iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut deliller olmaması hususları birlikte değerlendirilerek sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2020/193 Esas, 2021/385 sayılı Kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,