Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/14081 K.2023/11132

Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli ve 2016/34 Esas, 2016/318 sayılı Kararının sanıklar ..., ... ..., ..., ... ve ... müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede: Tebliğname başlığında adına yer verilen sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında herhangi bir temyiz talebinin bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklardan ..., ... , ..., ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun'un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

"Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz" şeklindeki düzenleme dikkate alınarak adı geçen sanıklar müdafiinin talebine ilişkin olarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eskipazar Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.01.2016 tarihli ve 2014/533 Soruşturma, 2016/17 Esas, 2016/17 numaralı İddianamesiyle sanıklar Esat ve Mesut hakkında zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmalarına (sanık ... hakkında 5 kez) ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli ve 2016/34 Esas, 2016/318 sayılı Kararı ile sanıklar Esat ve Mesut hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 51 inci maddesi gereği hapis cezalarının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.O yer Cumhuriyet savcısı, sanıklar ... ve ... hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasının ve sanık ...'un ayrı ayrı beş kez cezalandırılmasına karar verilmemesinin yerinde olmadığından bahisle hükümleri bu sanıklar aleyhine temyiz etmiştir. 2.Sanık ... müdafiinin temyizi, iş ve işlemlerin diğer sanık ... tarafından yönetildiği, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, maddi bir zararın doğmadığı, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiği ve resen gözetilecek sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Eskipazar Şoförler ve Otomobilciler Odası yönetim kurulu başkanı ve üyesi olan sanıkların, faturaları bulunmayan, gider olarak yevmiye defterine kaydedilmeyen ve banka ekstreleri ile yevmiye defterindeki kayıtlar karşılaştırıldığında birbiri ile uyumsuz olan bu tutarların harcanmasına ve kaydedilmesine ilişkin geçerli belge sunmayarak farklı tarihlerde oluşan zararlardan zincirleme suç hükümleri kapsamında sorumlu oldukları ve bu eylemleriyle icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddiasıyla haklarında açılan kamu davasında, Mahkemece; eylemleri sabit kabul edilerek, zincirleme suç hükümleri uygulanmadan atılı suçtan ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Haklarında mahkumiyet hükmü kurulan sanıkların yargılama konusu eylemlerinin mahkemenin kabulüne göre 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer alan suça ilişkin olduğu, oda başkanı ve yönetim kurulu üyesi olan sanıklar hakkındaki soruşturma ve kovuşturmanın izne tabi olmadığı,

17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli,

2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz "kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış" dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin "basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğince "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanıklardan ..., ... , ..., ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik sanıklar müdafiinin temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz" şeklindeki düzenleme dikkate alınarak itiraz olarak kabulüyle merciince incelenmesi için dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli ve 2016/34 Esas, 2016/318 sayılı Kararına yönelik sanık ... müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri ve dosya kapsamında resen tespit edilen hususlar nazara alındığında, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,