Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/14089 K.2025/6631

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara ilişkin olduğu, tebliğname başlığında isimlerine yer verilen diğer sanıklar hakkında bir temyiz bulunmadığı ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun olmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2018 tarihli ve 2013/122 Esas, 2018/46 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-b maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.11.2018 tarihli ve 2018/2089 Esas, 2018/3270 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Temyiz isteminin sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğuna, sanık ...'nın zimmet suçunu hakkında mahkumiyet kararı verilen diğer sanıklarla iştirak halinde işlediğinden verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR