Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/14124 K.2024/547

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1) Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2017 tarihli ve 2016/150 Esas, 2017/196 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereği beraat kararı verilmiştir.

2) Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 27.03.2019 tarihli ve 2018/419 Esas, 2019/649 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince sanık hakkında verilen beraat hükmü kaldırılarak sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/2, 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, isnat edilen suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın sadece katılanın soyut beyanına dayandığına, somut olayda objektif cezalandırma şartlarından birinin gerçekleşmediğine, müvekkili tarafından dava açılması için gerekli olan şartların katılan tarafından yerine getirilmediğine, keza bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararda katılanın maddi zararının açıkça belirtilmediğine, bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin 3. fıkrasına ve 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı şekilde sanık hakkında adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi hüküm fıkrasında gösterilmeden 1.500 TL adli para cezasına hükmedilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine, aynı madde ve fıkranın "a" bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasının "B-1" no.lu bendinin 6. paragrafında yer alan ''53/1-a'' ibarelerinin ''53/1-e'' şeklinde değiştirilmesi suretiyle eleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,