Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/14807 K.2024/9245

Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ve ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre yapılan ön incelemede:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma ... vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre sanıklara isnat edilen rüşvet verme suçundan doğrudan zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının bu suç yönünden kamu davasında katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince usulsüz olarak verilen katılma kararının da temyiz ... vermeyeceği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesi gereği temyiz eden katılan ... vekilinin temyiz hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1)İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2018 tarihli ve 2017/356 Esas, 2018/317 sayılı Kararı ile sanıklardan ...'in rüşvet verme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine, ...'in rüşvet verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 252/1, 62/1. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2)İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 24.10.2019 tarihli ve 2019/2004 Esas, 2019/3398 sayılı Kararı ile sanıklardan ... hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... hakkında ise ilk derece mahkemesince rüşvet verme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 254/2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar ... ve...'in cezalandırılmaları gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi hükmü yönünden;

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan ... vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 280/1 maddesinin (c) bendi gereğince başka bir araştırmaya ihtiyaç duyulmadan cezayı kaldıran veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ya da şahsi cezasızlık sebeplerine bağlı olarak Bölge Adliye Mahkemesinin hukuka aykırılığı düzelterek istinaf başvurusunu esastan reddedebileceği düzenlenmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında duruşma açılmadan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki duruşma açılmaksızın verilen hükmün bozulması gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

1)Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle katılan İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2)Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,