Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/14813 K.2025/1276

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Tebliğnamede ismine yer verilen sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2018 tarihli ve 2017/167 Esas, 2018/302 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1 ve 43/1 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

2. Hükmün istinaf edilmesi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 18.09.2019 tarihli ve 2019/2948 Esas, 2019/3299 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunlukları eklenmek suretiyle hükmün bu yönden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Sanık ... Müdafiin Temyiz Sebepleri

Sanığa ait şifrenin kurum çalışanları tarafından da kullanıldığı hususunun dikkate alınmadığına, tarafsız bilirkişilerce oluşturulacak bir heyetten rapor alınmadığına, oluşan şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine ve Yargıtayca re'sen gözetilecek sebeplerle sanık hakkında verilen karara yönelik olarak temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmemesinin aleyhe istinaf bulunmadığından kazanılmış hak teşkil ettiği ve eleştiri konusu yapılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, söz konusu hüküm fıkrası sanık aleyhine olacak şekilde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 283. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

A.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunlukları eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kaldırılarak yerine "istinaf başvurusunun esastan reddine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,