Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/14924 K.2024/12183

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2017 tarihli ve 2016/60 Esas, 2017/43 sayılı Kararı ile sanık hakkında basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 249, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

2) Katılan Hazine vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2018/223 Esas, 2019/1546 sayılı Kararı ile sanık hakkında basit zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis cezasına ve 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince 1 yıl 15 gün hak yoksunluğuna karar verilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında 1 yıl 15 gün süreyle hak yoksunluğuna karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, mahkumiyet hükmünün kesin ve somut delillerle kanıtlanmadığına, hak yoksunluğunun kaldırılmasına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç tarihinde Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş. (PTT) Alucra şubesinde sözleşmeli gişe memuru olarak çalışan sanığın, PTT ve İNG Bank A.Ş.

(Banka) arasında PTT'den emekli maaşlarını alan müşterilerin PTT aracılığıyla Bankadan kredi kullandırılmasına dair imzalanan protokol gereğince, mağdur ... adına 01.07.2015 tarihinde Bankadan 5.000,00 TL kredi çekilmesine ilişkin sözleşmeyi doldurarak kredi miktarı kadar parayı çantasına bıraktığının kamera kayıtlarından anlaşılması üzerine nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince sanığın eyleminin zimmet suçunu oluşturduğunun kabulü ile kurulan mahkumiyet hükmünün Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de.

5237 sayılı Kanun'un 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun oluşması için "Kamu görevlisinin veya özel mevzuatları gereği kamu görevlisi gibi cezalandırılabilen kişilerin görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının yararına zimmetine geçirmesi"nin gerektiği, dava konusu somut olayda, mağdur ...'nın gerçek bir kredi kullanma talebi bulunmadığı,

sanığın PTT ile Banka arasında imzalanan protokol hükümlerinden faydalanarak hileli davranışlar ile mağdur adına 5.000,00 TL krediyi tahsil ettiği, sanığın tahsil ettiği bu paranın personeli olduğu PTT'ye ait bir para olmayıp aracılığını yaptığı bankanın parası olması nedeniyle suça konu paraların görevi dolayısıyla sanığa teslim edilmediği, bu nedenle de fiilinde yasal tevdi unsurunun gerçekleşmediği, hileli ve yasal olmayan yollarla haksız olarak menfaat sağlandığı anlaşılmakla, fiilinin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek basit zimmet suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR