Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/15133 K.2024/5418

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Başvurularının kapsamına göre incelemenin; sanık müdafiinin müvekkili hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik, katılan Hazine vekilinin ise vekalet ücretine hasren vaki temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinin 18.06.2008 olduğu nazara alındığında.

05.07.2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 252. maddesinde yapılan değişiklikle suça teşebbüs halinde “...verilecek ceza yarı oranında indirilir” şeklinde takdire bağlı olmayan bir düzenleme getirilmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi ile 6352 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 252/4. madde ve fıkra hükmü birlikte değerlendirilip lehe yasa karşılaştırması yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de; mahkemece TCK'nın 35. maddesi uyarınca yapılan indirim oranı dikkate alındığında bu uygulamanın sanık lehine sonuç doğurduğu anlaşıldığından,

anılan noksanlık ile hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden, TCK'nın 53/1-2-3 madde ve fıkraları gereği hak yoksunluğuna hükmolunmaması bozma nedeni sayılmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Hazine yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,