Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/15403 K.2024/8969

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 18.03.2013 tarihli ilamı ile bozulan 31.03.2010 tarihli mahkumiyet hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmış olup, kazanılmış hak gözetilerek uygulama yapılmasında bir isabetsizlik olmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş,

aynı bozma ilamında özgü suç niteliğindeki zimmet suçuna azmettiren ya da yardım eden olarak katılabileceği belirtilen sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında delalet maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 40/2. maddesine yer verilmesine karşın aynı Kanun'un 38 veya 39. maddelerine yer verilmemesi sonuca etkili bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak nedeniyle cezanın 3 ay 10 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken bozma öncesinde aleyhe temyiz bulunmadığı gerekçesiyle sanığın 3 ay 10 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,