Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/15751 K.2023/11884

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 317 nci maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 29.11.2012 tarihli ve 2012/7281 Soruşturma, 2012/4713 Esas, 2012/1916 numaralı İddianameyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca yargılamasının yapılması için tefecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2014 tarihli ve 2012/977 Esas, 2014/103 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

3. Sanığın temyizi üzerine hükmün, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/1306 Esas, 2020/1660 sayılı Kararı ile aynı suçtan açılmış Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/761 Esas sayılı dosyasının inceleme konusu dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2021 tarihli ve 2015/761 Esas, 2021/263 sayılı Kararı ile dava dosyasının, inceleme konusu Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/794 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

5. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2020/794 Esas, 2021/403 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 62 nci ve 52 nci maddeleri ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5 tam gün karşılığı 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, Antalya ve Isparta'da bulunan iki iş yeri üzerinden aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında farklı zamanlarda kendisine başvuran kişilere değişik oranlarda faiz uygulayarak kredi kartlarından herhangi bir alışveriş yapılmadığı halde yapılmış gibi göstererek işlem yapıp nakit paraya ihtiyacı olanlara kazanç elde etmek amacı ile faiz ile para verdiği gerekçesi ile üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğundan zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken, söz konusu maddenin 1 inci fıkrasında 7 bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler tek tek belirtilmek suretiyle ilgili kanun maddelerindeki cezaların alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği, sanık hakkında atılı suç nedeniyle 16.04.2014 tarihinde kurulan hükümde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak teşdiden belirlendiği,

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/1306 Esas, 2020/1660 sayılı Kararında temel cezanın belirlenmesinde aykırılık görülmeksizin başka gerekçelerle bozma kararı verildiği ve bozma ilamı öncesi kurulan hükümde esas alınan teşdit gerekçesini ortadan kaldıracak neden bulunmadığı da gözetilmeden, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle aynı Kanun'un 61 inci maddesine aykırı davranılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

V. KARAR