Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/15762 K.2024/6540

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamede yer alan “...Yem borcu ödenmesi için satılan buzağıların paralarının kooperatif hesaplarına girip girmediği iddiasının yapılan teftiş sonucunda iddia konusunun varit olduğu ...

2009 yılı içerisinde 491.390,35 TL tutarında iş avansı verildiği, açılış kayıtlarında geçen 43.000,00 TL ile birlikte 534.390,35 TL tutarına ulaşıldığı, yıl içerisinde 350.120,00 TL'lik avansın kapatıldığı, kapatılan avanslardan 293.716,32 TL'lik kısmının faturalarının bulunduğu, 20.11.2009 tarihli ve 34 no.lu yevmiye hesabına aktarılan tutar ile ilgili herhangi bir belgenin bulunmadığı, 2010 yılına devreden Işıkcan Tarım Firmasına verilen 76.000,00 TL tutarındaki avans dışındaki ödemelerin kapatıldığı,

bu avans ödemesinin 2. el silaj makinası için 35.000,00 TL, balya makinası için 41.000,00 TL olduğu ancak balya makinası için alınan destek sonucu kooperatife ödenen 19.569,00 TL'nin 10.000,00 TL'sinin kasa girişi yapılırken 9.569,00 TL'nin muhasebe kayıtlarına aktarılmadığı, bakiye 66.000,00 TL tutarındaki avansın 2012 yılı kapanış kayıtlarında da göründüğü,

alınan balya ve silaj makinası ile ilgili kooperatif adına düzenlenmiş herhangi bir belge olmadığından muhasebe kayıtlarına aktarılmadığından avans hesabının hala açık kaldığı tespit edildiğinden avanslara ilişkin muhasebe kayıt evrakı içerisinde belgeye rastlanmadığından iddia konusunun... varit olduğu” şeklindeki isnatların sübutu halinde TCK'nın 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, davaya bakmanın, delilleri takdir ve tartışmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş,

Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,