Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/15815 K.2023/2730

Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2018 tarihli ve 2018/84 Esas, 2018/233 sayılı Kararının, şikayetçi vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesine göre sanığa isnat edilen görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar görmeyen Adalet Bakanlığının kamu davasında katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir nitelikte olduğu, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bayburt Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.09.2007 tarihli ve 2007/240 Soruşturma, 2007/593 Esas, 2007/180 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2011/40 Esas, 2012/73 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 11.01.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Denetim süresi içerisinde mala zarar verme suçunu işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm yönünden dosyayı ele alan Bayburt Asliye Ceza Mahkemesi 17.04.2018 tarihli ve 2018/84 Esas, 2018/233 sayılı Kararı ile sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına ve sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 7.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık, 23.07.2018 havale tarihli temyiz dilekçesi ile hakkında eksik araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulduğu, meydana gelen olaydan dolayı herhangi bir zarar oluşmadığı ve hüküm kurulurken hesap hatası yapıldığı sebepleriyle hükmü temyiz etmiştir. 2.... vekili, 22.10.2021 tarihli dilekçesi ile davadan yargılama aşamasında haberdar edilmeyerek savunma haklarının kısıtlandığı ayrıca sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğinden bahisle hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Suç tarihine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili durma süresine nazaran inceleme günü itibarıyla dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan ve suç tarihinde infaz koruma memuru olarak görev yapan sanığın yargılama konusu eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer alan suça ilişkin olduğu, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun kapsamına girmeyen sanık hakkındaki soruşturma ve kovuşturmanın izne tabi olmadığı,

17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli,

2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz "kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış" dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin "basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu anlaşılmakla,

2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 116 ncı maddesi gereği soruşturma veya kovuşturma iznine tabi olmayan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren temyize konu görevi kötüye kullanma suçunda 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri gereğince "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

IV. KARAR