Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/15971 K.2025/15166

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin ve ek kararın temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre kamu görevlisi olmayan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'a isnat edilen rüşvet verme suçundan doğrudan zarar görmeyen Sağlık Bakanlığının bu suç açısından kamu davasına katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükümleri temyiz hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir.

Başvurularının kapsamına göre incelemenin, katılan Hazine vekilinin temyiz dilekçeleri başlığında isimlerine yer verdiği sanıklardan ... ve ... hakkında rüşvet alma, ..., ... ve ... hakkında rüşvet verme suçlarından kurulan hükümler ile adı geçen sanıklar ve sanık ... hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz talebinin reddine dair ek Karara, katılan ... vekilinin ise sanıklardan ... ve ... hakkında rüşvet alma suçundan kurulan hükümler ile tüm sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz talebinin reddine dair ek Karara yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verilmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında rüşvet alma, .. .., ... ve ... hakkında rüşvet verme suçundan kurulan hükümler ile temyiz taleplerinin reddine dair ek Kararın temyiz edilebilir olduğu, .. vekilinin anılan sanıklar hakkında rüşvet alma ve rüşvet verme, .. Bakanlığı vekilinin rüşvet alma suçundan kurulan hükümler ile her iki kurum vekilinin de temyiz taleplerinin reddine dair ek Kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.09.2019 tarihli ve 2018/163 Esas, 2019/352 sayılı Kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında rüşvet alma, ..., ... ve ... hakkında rüşvet verme, tüm sanıklar hakkında ise ihaleye fesat karıştırma suçlarından ayrı ayrı beraatlerine hükmedilmiştir.

B. İstinaf

1.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 16.09.2020 tarihli ve 2020/113 Esas, 2020/1315 sayılı Kararı ile hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. 2. Katılanlar vekillerinin temyiz istemleri üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 08.12.2020 tarihli ve 2020/113 Esas, 2020/1315 sayılı ek Kararı ile ihaleye fesat karıştırma suçu yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle verilen kararın bozulması gerektiğine, sair hususlara ilişkindir. Katılan .. Vekilinin Temyiz İstemi Atılı suçun sübut bulduğuna, sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine, eksik inceleme ve araştırma sonucu yetersiz bilirkişi raporuna dayanan kararın usul ve yasa ile gerçekliğe aykırı olduğuna, sair hususlara yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Katılanlar vekillerinin ihaleye fesat karıştırma suçundan verilen temyiz taleplerinin reddine dair ek Karara yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Sanıklara atılı ihaleye fesat karıştırma suçunun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 235. maddesinde ön görülen cezasının üst sınırının on yıldan az olması, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen; "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adli para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların" temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile ihaleye fesat karıştırma suçunun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Katılanlar vekillerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş ve temyiz istemlerinin reddine ilişkin 08.12.2020 tarihli ek Kararda bir isabetsizlik bulunmamıştır.

2. Katılan ... vekilinin rüşvet alma, katılan .. vekilinin ise rüşvet alma ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında rüşvet verme suçlarından verilen istinaf başvurularının esastan reddi kararına yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde ise;

5237 sayılı Kanun'un rüşveti tanımlayan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun ile değişiklik yapılıncaya kadar yürürlükte kalan 252/3. maddesinde "Rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır." denilerek sadece nitelikli rüşvete yer verildiği, kamu görevlisinin yapması gereken bir işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlanmasının (05.07.2012 tarihine kadar) rüşvet suçu kapsamından çıkarıldığı,

bu eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 257/3. maddesine uyan görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama suçu kapsamında değerlendirildiği, sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan verilen beraat kararlarının Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 16.09.2020 tarihli ve 2020/113 Esas, 2020/1315 sayılı Kararıyla istinaf başvurularının hüküm fıkralarının düzeltilmesi suretiyle esastan reddine karar verilmesi üzerine kesinleştiği ve bu haliyle atılı rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarının unsurları itibarıyla oluşmayacağı nazara alındığında,

kamu görevlisi olan sanıklar ... ve ...'a yönelik rüşvet alma isnatlarının sübutu halinde suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un mülga 257/3. maddesinde düzenlenen görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama, kamu görevlisi olmayan sanıklar ..., ... ve ...'e yönelik rüşvet verme isnatlarının ise sübutu halinde aynı Kanun'un 40/2. maddesi uyarınca özgü suç niteliğindeki bu suça azmettirme veya yardım etmeyi oluşturacağı, anılan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu,

suç tarihleri ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, .. Bakanlığı vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında rüşvet verme suçundan açılan kamu davasında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Değerlendirme ve gerekçe bölümünün 1 numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 08.12.2020 tarihli ve 2020/113 Esas, 2020/1315 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

3.Değerlendirme ve gerekçe bölümünün 2 numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, katılanlar vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından açılan kamu davalarının, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi de gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,