Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/16003 K.2022/7390

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Ayrıntıları 07/06/1976 tarihli ve 4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile bu karara uyum gösteren Ceza Genel Kurulunun yerleşmiş kararlarında da açıklandığı üzere, hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi,

cezanın doğrudan doğruya sanığın kişiliğine uydurulmasını öngören bir kişiselleştirme kurumu olup, mahkemenin hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nin 50/1. maddesindeki adli para cezası seçenek yaptırımına ya da seçenek tedbirlerden birisine çevrilmesi ya da çevrilmemesi konusundaki dayandığı gerekçenin dosya içeriğine uygun, kanuni ve yeterli olması gerektiği nazara alındığında, yargılama sürecinde dosyaya yansıyan olumsuz tavır ve davranışları da bulunmadığı anlaşılan,

“yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarında pişman olduğu hususunda kanaatin hasıl olması” gerekçesiyle cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına karar verilirken gösterilen gerekçelerden "mahkemeye karşı saygılı tutum ve davranışları..." ile çelişkiye neden olacak şekilde, hangi nedenle ulaşıldığı açıklanmayan, dosya kapsamına uygun olmayan ve kanun maddesinin tekrarı niteliğindeki "sosyal ve ekonomik durumu" şeklinde kanuna aykırı ve yetersiz gerekçe ile sanığa verilen hapis cezasının TCK'nin 50. maddesi uyarınca adli para cezasına ya da seçenek tedbirlere çevrilmemesi,

Kabule göre de; Sanığa yüklenen eylemin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve TCK'nin 257/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hakkında aynı Kanun'un 257/2. maddesi gereğince ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,