Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/16094 K.2022/5413

2)Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11/12/2019 tarihli ve 2018/472 Esas, 2019/2306 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak basit zimmet suçundan mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafin duruşmalı inceleme istemi, temyiz dilekçesinin içeriğine ve dosya kapsamına göre uygun görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 299/1. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen; sanık hakkında nitelikli zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak eylemin basit zimmet suçunu oluşturduğu kabulüyle kurulan hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca sanık müdafin ve katılan ... vekilinin bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile hükmün ONANMASINA 25/05/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunlukla aramızdaki görüş ayrılığı; kooperatif üyesi olan ve ilk derece mahkemesince kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilen ...’ın, sanığın üzerine atılı zimmet suçundan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmadığından vekilinin temyiz isteminin reddi yerine kabulüne ilişkindir. Suçtan zarar görme kavramı gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu gerekse Dairemiz ile Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulanmış, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nda yer alan hükümler gözetildiğinde; kooperatifler tüzel kişiliği haiz ortaklıklar olup ana sözleşmelerinde aksine hüküm olmadıkça alacaklılarına karşı yalnız mamelekiyle sorumludur. Temsile yetkili organı olan yönetim kurulu ise bütün ortakları temsil eden en yetkili organ sıfatını haiz genel kurul tarafından seçilmektedir.

Bu şekilde seçilen ya da temsile yetkili kılınan kimselerin kooperatif unvanı altına imza koymaları suretiyle gerçekleştirdikleri işlemleri üyelerini değil kooperatifi bağlamaktadır.

Dolayısıyla, Kanun’un aradığı asgari sayıda gerçek ve/veya tüzel kişinin bir araya gelmesiyle oluşturulan ve gerekli şartların sağlanması sonrası hukuk dünyasında ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan, üyelerinin seçtiği yönetim kurulu ile temsil edilen kooperatiflere karşı işlenen suçlarda “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” bizatihi kooperatif tüzel kişiliğine aittir.

Bu tür suçlarda kooperatif üyelerinin doğrudan doğruya bir zararı bulunmamakta, somut olayın özelliğine göre olsa olsa dolaylı veya muhtemel zararları söz konusu olabilmektedir.

Nitekim, Dairemizin kooperatif memurları tarafından işlenen suçlara ilişkin kamu davalarında kooperatif tüzel kişiliğinin haberdar edilmesi gerektiğine dair sayısızca kararı bulunduğu halde kooperatif üyelerinin davadan haber edilmediğinden bahisle vermiş bulunduğu herhangi bir kararının bulunmaması bu yöndeki düşüncemi desteklemektedir.

Somut olayımızda; kooperatif başkanı olarak görev yapan sanığa yönelik isnat, kooperatif parasını zimmetine geçirdiğine ilişkindir. Sanığa atılı eylemle kooperatifin mal varlığında azalma olduğundan bu suçun doğrudan doğruya zarar göreni ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan kooperatif olup, bu kooperatifin üyesi konumunda olan ...’ın davaya katılma hakkı bulunmamaktadır. Mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da temyiz hakkı vermeyeceği nazara alındığında vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekirken temyiz talebinin kabulüne karar verilmesi yönündeki çoğunluk görüşüne yukarıda belirtilen gerekçelerle iştirak edilmemiştir. 25/05/2022