Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/1808 K.2021/7553

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan açılan kamu davasında katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve vekilinin katılma talebini içerir dilekçe sunması karşısında, 3628 sayılı Yasa’nın 18 ve CMK'nın 237/2. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma isteminin zimmet suçu ile sınırlı olarak KABULÜNE, suç uydurma suçundan açılan kamu davasında katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan,

bu nedenle bahse konu suçtan kurulan hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılan Hazinenin vekili aracılığı ile bu suça yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından,

aynı Kanun'un 264. maddesi de gözetilerek Hazine vekilinin temyiz talebinin itiraz mahiyetinde kabulü ile mercince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görüldüğünden, dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE, başvurularının kapsamına göre incelemenin katılan ... vekilinin sanık hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, müdafin ise müvekkili hakkında atılı suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında suç uydurma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa isnat edilen suç uydurma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesine göre 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 26/12/2013 tarihli mahkumiyet hükmü ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasa'nın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Ortaköy Belediyesinde işçi olan ve suç tarihlerinde tahsilat memuru olarak görevlendirilen sanığın, 2011 yılı içerisinde toplam 8.788,94 TL tutarında tahsilat yapmasına rağmen bu tahsilatları belediyenin banka hesabına yatırmayarak zimmetine geçirdiği iddia olunan somut olayda.

5237 sayılı TCK'nın 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun oluşması için "kamu görevlisinin veya özel mevzuatları gereği kamu görevlisi gibi cezalandırılabilen kişilerin görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının yararına zimmetine geçirmesinin" gerektiği, belediye bünyesinde işçi olarak çalıştığı belirtilen ancak dosya kapsamında görev belgesi olmayan ve görev kapsamının belirlenmesine ilişkin yazı cevaplarında açıklık bulunmayan sanığın hangi sıfatla belediyede çalıştığı (geçici-sürekli;

kadrolu-kadrosuz işçi), suç tarihlerinde para tahsili görevinin ya da belediyenin parası üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğünün bulunup bulunmadığı, fiilen para tahsili ile görevlendirilip görevlendirilmediği hususları belediyeden sorulup, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

CMK'nın 225/1. maddesindeki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olması gerektiği, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu,

dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, bu kapsamda 30/03/2012 tarihli ve 2012/214 sayılı iddianame ile 8.788,94 TL'nin sanık tarafından zimmete geçirildiğinden bahisle kamu davası açılmış olmasına karşın,

mahkemece bu tutarın genişletilerek toplam 9.894,44 TL paranın sanık tarafından uhdesine geçirildiğinin kabulü ile 99/2 numaralı tahsilat defterinin ele geçmemesi nedeniyle sanık hakkındaki diğer gelirlere ait zimmet miktarının belediyede bulunan 99/1 ve 100/1 numaralı tahsilat defterlerindeki gelirlerin kıyaslanması suretiyle 2.391,94 TL tespit edilmesi ve zimmete dahil edilmesinin varsayıma dayalı olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Sanığın tahsilat makbuzlarının ikinci nüshalarında değişiklik yapmak suretiyle gerçekleşen bir kısım eylemlerinin, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranış niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu nazara alınmadan suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Zimmete konu 8.788,94 TL'nin, ekonomik koşullara ve Dairemiz uygulamalarına göre, değer azlığı sınırında kalması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanığın üzerine atılı suçu 5237 sayılı Yasa'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen hakkında aynı Yasa'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması,