Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/1855 K.2026/373

Mahallî mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

1163 sayılı Kanun'un Ek 2/2 ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddeleri gereğince suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığının kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkının olduğu,

sanık ... hakkında resmi belgeyi bozmak yok etmek veya gizlemek ile kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından, tüm sanıklar hakkında 1163 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından açılan kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz hakkının olduğuna keza 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Tarım ve Orman Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında,

3628 sayılı Kanun'un 7417 sayılı Kanun'un 40. maddesiyle değişik 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde zimmet suçu yönünden müdahil sıfatını kazandığına karar verildikten sonra gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek, tüm sanıklar hakkında 1163 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık ...'in üzerine atılı resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek ile tüm sanıkların üzerlerine atılı 1163 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 205. ve 1163 sayılı Kanun'un Ek 2/2 ile 2/3. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu,

zamanaşımını kesen son işlem olan 05.05.2009 tarihli sorgular ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, diğer yandan sanık ...'in 20.03.2025 tarihinde hükümden sonra öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 sayılı Kararı da gözetilerek,

sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı Kanun'un 67/4 ve 64/1. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması karşısında, hükümlerin 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince ölüm ve zamanaşımı sebebiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında zimmet ve kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın zimmet suçunu, açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eylemlerinin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilerek cezasında 5237 sayılı Kanun'un 247/2. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin nazara alınmaması,

Eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında farklı tarihlerde gerçekleştirdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik cezalar tayini,

Yüklenen suçları 5237 sayılı Kanun'un 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezalarının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezaların yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,