Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/2424 K.2022/11774

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

... Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin 29/01/2014 tarihinde tebliğ edilen hükümleri CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra verdiği 06/02/2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, başvurularının kapsamına göre incelemenin; O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat ile müdafin sanık ... hakkında anılan suçtan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği ve buna göre,

haksız menfaat miktarının 145.005,00 TL, haksız menfaatin iki katının 290.010,00 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 14.501 gün adli para cezasıyla cezalandırılması ve bu miktar üzerinden artırım ve indirimlerin yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından,

5000 gün olarak belirlenen temel adli para cezasından TCK'nın 43 ve 62. maddeleri uyarınca yapılan 1/4 oranında artırım ve 1/6 oranında indirim sonrasında sırasıyla 6250 ve 5208 gün adli para cezasına hükmolunması ve aynı Yasa'nın 52/2. maddesi gereğince 20 TL ile çarpılması neticesinde de 104.160,00 TL yerine 125.000,00 TL adli para cezasına karar verilmesi ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04/03/2008 tarihli ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı Kararında vurgulandığı gibi yanılgılı uygulama nedeniyle bir kez daha sanık lehine atıfet sağlanamayacağı nazara alınarak bozma nedeni sayılmamış,

bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... yönünden sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak; TCK'nın 158/1-e madde ve fıkra hükümleri uyarınca belirlenen cezada aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılması sırasında 5 yıl yerine 6 yıl ve 62. maddesi ile yapılan indirim sonucu da 4 yıl 2 ay yerine 5 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini

Kanuna aykırı, sanık ... müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (2/b-c) bentlerindeki “6 yıl” ve “5 yıl” ibarelerinin sırasıyla “5 yıl” ve “4 yıl 2 ay” şeklinde değiştirilmesi suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun olan sanık ... hakkındaki hükmün DÜZELTİLEREK,