Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/2983 K.2024/11622

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Tayin olunan cezanın miktarına nazaran yasal koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi gereği REDDİNE, başvurularının kapsamına göre incelemenin, katılanlar Hazine ile Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekilinin sanıklar hakkında kurulan tüm hükümlere, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin ise kendi müvekkilleri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazları ile sınırlı ve duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kamu davasının ölüm nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar Hazine ile Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar yönünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin hüküm fıkrasında yer alan “düşürülmesine” ibaresinin “düşmesine” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

Sanıklara isnat edilen eylemlerin sübutu halinde basit zimmet suçunu oluşturacağı, bu suçun suç tarihinde yürürlükte bulunan ve zamanaşımı yönünden lehe hükümler içeren 765 sayılı Kanun'un 202/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun’un 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 10 yıllık asli ve 15 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, son suç tarihi olan 26.06.2004 ile incelemeye konu hüküm tarihi arasında 15 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu nazara alınarak sanıklar hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,