Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/3037 K.2023/3854

Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2021 tarihli ve 2020/622 Esas, 2021/54 sayılı Kararının, katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesine göre sanığa isnat edilen rüşvet vermeye teşebbüs suçundan doğrudan zarar görmeyen Kültür ve Turizm Bakanlığının kamu davasında katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca katılan Hazinenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince yukarıda belirtilen husus dışında temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.10.2012 tarihli ve 2012/15241 Soruşturma, 2012/4719 Esas, 2012/624 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 252 nci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2014 tarihli ve 2012/420 Esas, 2014/3 sayılı Kararı ile sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 252 nci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezasının ertelenmesine ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Bahse konu kararın, sanık ... O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.09.2020 tarihli ve 2016/8508 Esas, 2020/12301 sayılı Kararı ile eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde temyiz incelemesine konu karar ile sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Hazine vekilinin temyizi, eksik ve yetersiz incelemeyle hüküm kurulduğuna, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir. 2. ... vekilinin temyizi, etkin bir kovuşturma sürecinin yürütülmediğine, beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ve resen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2012 tarihli ve 2010/143 Esas, 2012/34 sayılı Kararı ile 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na (2863 sayılı Kanun) muhalefet suçundan mahkumiyet kararı verildiği, aynı dosya kapsamında farklı iki sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, mahkemece sanık ... hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan yasal gereğinin takdir ve ifası için suç duyurusunda bulunulması üzerine sanık hakkında atılı suçtan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

Mahkemece; iddia, savunma, katılan ... tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına nazaran, sanığın rüşvet vermeye teşebbüs eyleminden bilgisi olduğuna dair soyut iddia dışında bir delilin bulunmadığı, savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR