Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/3423 K.2025/9784

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve vekili tarafından hükmün 7414 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun değişiklik öncesindeki 18/2. maddesi uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı, vekilinin temyiz isteminin vekalet ücretine münhasır olduğu ancak temyiz aşamasında vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun oluşması için "Kamu görevlisinin veya özel mevzuatları gereği kamu görevlisi gibi cezalandırılabilen kişilerin görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının yararına zimmetine geçirmesi"nin gerektiği, suç tarihinde ....

Üniversitesi Maden Mühendisliği bölümünde mutemet olarak görev yapan sanığın, 2012 yılında ek ders ücreti alması gereken bazı öğretim üyelerine bu ek ders ücretlerini ödemeyip bankaya gönderilen mail listelerine kendi adını ve kendisine ait banka hesap numarasını yazmak suretiyle toplam 131.976,42 TL'yi mal edinmesi eyleminin zincirleme şekilde nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu,

ancak sanığın 2009 - 2012 yıllarına ait maaş bordroları ve ek ders ödeme evrakında tahakkuk ve ele geçen toplamları artırmak ve artırılan bu tutarları bankaya gönderilen mail listelerine kendi adını ve kendisine ait banka hesap numarasını yazmak suretiyle toplam 2.061.448,55 TL'yi mal edinmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, suça konu fazla yatan paraların görevi dolayısıyla sanığa teslim edilmediği, bu nedenle de fiillerinde yasal tevdi unsurunun gerçekleşmediği,

hileli ve yasal olmayan yollarla haksız olarak menfaat sağlamasının zincirleme biçimde kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilerek sanık hakkında anılan suçlardan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu eylemlerinin zincirleme şekilde basit zimmet suçunu oluşturduğu kabulüyle yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Zimmet suçunu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, ayrıca, aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,